تبلیغات
من چیستم؟ - ژن خودخواه (4)

خودافشایی های امیر

ژن خودخواه (4)

تاشنده :امیر حافظ
تاریخ:سه شنبه 6 آبان 1393-08:06 ب.ظ

ابطال پذیری

مشکل دیگه ای که در خوندن این کتاب بود، اصل ابطال پذیری بود. با چه آزمایشی میشه اثبات کرد که ژنها در وضعیت کنونیشون به اون شکلی که داوکینز میگه خودخواه نیستن؟

در یک پیج فلسفی نلسون ماندلا رو مثال زدم به عنوان فردی از خودگذشته. ادمین پیج که از معتقدین به داوکینز بود و ایمان راستین بهش داشت، این مورد رو یک اختلال میدونست. از نظر ایشون، داعش و بقیه ی آدم‌کش‌ها ذاتی خودخواه دارن و حقیقت انسان هستن، اما امثال ماندلا، گاندی و بسیاری دیگر که از جون و سرمایه ی خودشون گذشتن خیر.

البته خیلی باعث خوشحالی نیست که چنین معتقدانی هم منبع ایمان خودشون رو بخوبی نمی شناسن. ژن خودخواه به معنای فرد خودخواه نیست. البته اینگونه قرائت شده و به نظرم متن در قبال قرائت هایی که میشه مسئوله. اگر "ژن قدرتمند" یا از اینگونه اسامی بر روی کتاب گذاشته میشد و اگر اینقدر جملاتی حاکی از خودخواهی در اون نمی اومد، به چنین قرائتی نمی رفت.

اما خود ژن خودخواه رو چطور میشه ابطال کرد؟ اگر مشاهده ای صورت بگیره که حاکی از فداکاری افراد یک گونه باشه، داوکینز سریعاً برمیگرده و اون رو بخاطر خودخواهی ژنها میدونه. اگر فداکاری نباشه هم بخاطر هم خودخواهی ژنهاست. اصولاً چه مشاهده ای باعث ابطال این نظریه میشه؟

من برای این تلاش کردم. نصف ژنهای ما از طرف مادرانمون هستن. به قول داوکینز، فداکاری در راه فرزند مشمول این تبصره میشه که باعث سودی بیش از دوبرابر سود خود بشه. اگر از قبل موضوعی، یک میلیون تومن به مادرم سود برسه و در صورت گذشتن از این پول، بیش از دو میلیون به من برسه، از نظر داوکینز مادرم این کار رو میکنه و پول بیشتر به من میرسه.

اما از مادرم خواستم به وضعیتی فکر کنه که قراره یک دست من قطع بشه. قطع دستش باعث نجات دست میشه. قطع دست باعث کاهش شانس بقای خودش و کاهش توانایی یاری رسوندن به بچه هاش میشه. سود خالص این عمل منفیه. دادن یک دست برای یک فرزند (که سودی هم به نوه هاش از طرف اون فرزند می رسونه) باعث ندادن بسیاری کمک های دیگه به چهار فرزند دیگه (و سودی که به بچه هاشون خواهد رسید و سودی که به همون فرزند قبلی هم به خاطر داشتن دست مادر می رسید) میشه. اما مادرها به احتمال نه خیلی کم این کار رو انجام میدن. بی دست دیدن فرزند از بی دست شدن غم‌انگیزتره. در موارد بسیاری، گرفتاری یک فرزند حجم زیادی از توان مادر رو به خودش مشغول و اون رو ضعیف میکنه. مادر من حاضر نبود بی دست بودن فرزندش رو تصور کنه، ولی بی دست بودن خودش قابل تصورش بود. در اینجا، معتقدین به داوکینز (که کم متعصب نیستن) حتماً خواهند گفت که این یک بلوف بوده. البته من میزان باورپذیری زیادی رو در مادرم می بینم. به قدری که بعضی سوالات برآشفته اش میکنه و شدیداً در نقشش فرو میره. مثلاً کلی به شانس بدش لعنت می فرسته که چرا تو چنین انتخابی افتاده و حالا بیا و ثابت کن که این فقط یک سوال تصوریه. اما باز هم ادعای طرف مقابل رو تایید می کنم.

خوب حالا بیا و تستی با جامعه ی آماری مناسب و قابل تایید بیندیش که این ایرادات رو نداشته باشه.



نوع مطلب : افکار من 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
How long do you grow during puberty?
شنبه 1 مهر 1396 09:02 ق.ظ
Hi, the whole thing is going perfectly here and ofcourse every one
is sharing facts, that's really good, keep up
writing.
http://mathildahovermale.blogas.lt
شنبه 7 مرداد 1396 05:59 ق.ظ
Admiring the dedication you put into your site and in depth information you provide.

It's awesome to come across a blog every once in a while that isn't the same unwanted rehashed information. Excellent read!
I've saved your site and I'm adding your RSS feeds to my Google account.
BHW
شنبه 26 فروردین 1396 09:28 ب.ظ
Hey are using Wordpress for your site platform?
I'm new to the blog world but I'm trying to get started and set up my own.
Do you require any html coding knowledge to
make your own blog? Any help would be greatly appreciated!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo