خودافشایی های امیر

اشارت های پست مدرن (1). تلویزیون

تاشنده :امیر حافظ
تاریخ:دوشنبه 16 دی 1392-11:31 ب.ظ

برخی مطالعات اخیر حاکی از این هستند که رسانه های معاصر کاری بیش از نشان دادن "جهان واقعی" همچون نمایش انجام می دهند. آنها جهان را به نمایش تبدیل می کنند، چون جریان بالفعل آن را از الگوی ویدادهای نمایش گونه شکل می دهند. چنین گفته می شود که به یاری تلویزیون، جهان واقعی تا حد زیادی به نمایشی صحنه ای تبدیل شده است. در اکثر پایگاه های راهبردی جهان واقعی، رویدادها صرفاً به این دلیل رخ می دهند که کاملاً برای پخش تلویزیونی مناسب هستند...

عرضه ی رویدادهای متعلق به خود تلویزیون کم کم بر بازتولید صرف رویدادها پیشی می گیرد...

بودریار تاکید می کند که دیگر موضوع این نیست که تلویزیون تصاویری را به واقعیت ضمیمه می کند یا واقعیت را تحریف می کند یا درباره ی آن به دروغ گویی می پردازد، حتی موضوع این نیست که تلویزیون بین بیننده و زندگی او قرار می گیرد، و به طریقه ی زیستن شکل می دهد یا معنای آن را تفسیر می کند. از نظر بودریار، اکنون خود جامعه به قواره ی تلویزیون ساخته می شود. تاریخ چیزی جز نمایشی تماشایی نیست... دیگر نمیتوان از تحریف واقعیت سخن گفت. دیگر واقعیتی باقی نمانده است که تصویر را با آن سنجید.

(زیگموند باومن. اشارت های پست مدرن)

این مطلب خیلی با تجربیات من از تلویزیون توافق داره. اول اینکه بخش قابل توجهی از برنامه های رسانه ها به خودشون اختصاص داره. منظور فقط شما و سیما یا پاسخ (من و تو) نیست. در کل جُنگ های زیادی در مورد عوامل درون رسانه ها پخش میشه. تحلیل خود رسانه بخشی از رسانه شده. در مورد صدا و سیمای ایران که این موضوع خیلی بیشتر هم به چشم میاد. ضرقامی واقعاً خودش رو در سطح سران قوا میدونه. در خبرها هست که بودجه ی صدا وسیما، نجومیه.

این موضوعات در مورد سایت ها هم صادقه. بخش زیادی از خبرهای سایت ها در مورد بقیه سایت ها (و کلاً بقیه رسانه ها)ست. در مورد رسانه های فردی مثل بلوتوث های موبایل هم صادقه.

در مواردی، واقعاً واقعیت برای نمایش رخ میده. زندگی در حاشیه صحنه های تلویزیون (و بقیه ی رسانه ها) جریان داره.

در اینجا تبصره ای وجود داره. به نظرم، شبکه های اجتماعی خارج از این تحلیلن. من وبلاگ و فیسبوکم رو خارج از این تحلیل میدونم. واقعیت ها برای اومدن در این وبلاگ رخ نمیدن. اینجا نود نیست که مثل بعضیا برای اومدن توش خطا کنم.  اصولاً هم حوصله ی اومدن به اینجا هم برای خودش زیادیه. من دغدغه ی مخاطب ندارم. برای همین هم اجازه نمیدم که این وبلاگ، زندگیم رو بسازه. البته که مخاطب وسوسه انگیزه. البته که دلگرمیه. ولی مخاطبی باعث دلگرمیه که خود زندگیتو لایک میکنه.



نوع مطلب : افکار من 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic